• Agile Transformatie

Hebben we in 2026 eigenlijk nog wel coaches en adviseurs nodig?

In 2025 stond LinkedIn vol met blogs die verkondigden dat Agile dood is. Los van wat ik daarvan vind en van wat ik daar eerder over schreef, onder andere in onze campagne Wat is jouw volgende level? viel me nog iets anders op. Steeds vaker kreeg ik signalen dat niet alleen organisaties, maar ook organisatieadviseurs zichzelf opnieuw moeten uitvinden. Wat moet er veranderen in 2026 om ook in dit kersverse jaar toch nog een waardevolle wendbare coach adviseur te blijven?

De rode draad in veel van die gesprekken is helder: de adviseur mag transparanter zijn, meer positie innemen en minder vervallen in ‘u vraagt, wij draaien’. Ja, je kunt als adviseur problemen snel oplossen, maar de echte vraag is of je daarmee het lerend vermogen van de organisatie vergroot.

Precies daar schuurt het. Modellen en standaardaanpakken staan vaak centraal, terwijl de weerbarstige realiteit van de organisatie ondergeschikt raakt. Er wordt een programma uitgerold dat in theorie klopt, maar in de praktijk onvoldoende landt. Dat roept een ongemakkelijke vraag op: voegen organisatieadviseurs en Agile Coaches nog wel waarde toe, of zijn we vooral bezig ons eigen vak in stand te houden?

Vieze zeur

Onlangs hoorde ik ondernemer en duurzaamheidsambassadeur Ruud Koornstra het woord adviseur ontleden in ‘vies’ en ‘zeur’. Een woordgrap, maar wel een rake. Door zijn bril zie ik een scherpe spiegel voor ons vak. Te vaak blijven we hangen in analyse, proces en nuance, terwijl deze tijd vraagt om richting, lef en echte keuzes. Niet nóg een model, sessie of rapport, maar eigenaarschap voor impact: wat lossen we vandaag daadwerkelijk op en wat durven we bewust niet meer te doen? Dat vraagt dat we uit de veilige rol van begeleider stappen en ons verbinden aan resultaten die ertoe doen. Duurzaam, maatschappelijk en zichtbaar. Minder praten over verandering, meer laten zien waar je zelf voor staat.

Organisatieadvies mag daarbij best schuren. Sterker nog, het is vreemd als dat niet gebeurt. Mensen moeten loslaten, nieuwe werkwijzen proberen, soms mislukt er iets of blijkt het tempo te hoog. Ondertussen blijft de winkel tijdens de verbouwing open, staan financiën wellicht onder druk en is er weinig ruimte om te oefenen. Juist daar laat vakmanschap zich zien: niet door het glad te strijken, maar door het samen hanteerbaar te maken.

Het goud van de coach adviseur

Tot slot, en dit geldt voor coaches, adviseurs en eigenlijk iedere professional: blijf jezelf ontwikkelen. Dat is je goud. Je kunt niet blijven teren op wat je ooit geleerd hebt of wat eerder werkte. Vernieuw jezelf. Ik doe dat zelf ook door ieder jaar bewust te kiezen voor een opleiding of coachtraject. Met twee pubers thuis en een bedrijf dat transformeert van trainingsbureau naar organisatieadviesbureau is er altijd genoeg te leren. En bovendien: ik ben nog hartstikke jong.

Op naar een jaar waarin wendbaarheid echt leeft en organisatieadvies staat waar het voor bedoeld is: onafhankelijk, gericht op het vergroten van het lerend vermogen én van waarde in het dagelijks werk om te verbeteren, te vernieuwen en te versoepelen. Hoe ga jij 2026 te lijf? En wat ga je ontwikkelen? Ik hoor het graag van je.